مسأله 314 - اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمىكند و در بين نماز چند دفعه بول يا غائط از او خارج مىشود ، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت بول يا غائط از او خارج شد ، فوراً وضو بگيرد و بقيه نماز را بخواند و احتياط مستحب آن است كه همان نماز را دوباره با يك وضو بخواند و اگر در بين آن نماز وضوى او باطل شد اعتنا نكند . مسأله 315 - كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از او خارج مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است ، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند ، بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد . مسأله 316 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از او خارج مىشود ، اگر نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند ، احتياط واجب آن است كه براى هر نماز يك وضو بگيرد . مسأله 317 - اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد بوظيفه كسانى كه نمىتوانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند عمل‌نمايد . مسأله 318 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از او خارج مىشود ، بايد براى هر نمازى وضو بگيرد وفوراً مشغول نماز شود ، ولى براى بجا آوردن سجده وتشهّد فراموش شده كه بايد بعد از نماز انجام داد ، در صورتى كه آنها را بعد از نماز فوراً بجا بياورد ، وضو گرفتن لازم نيست ، ولى براى نماز احتياط وضو گرفتن احتياطاً لازم است . مسأله 319 - كسى كه بول او قطره قطره مىريزد بايد براى نماز بوسيله كيسه‌اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، و احتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را آب بكشد و احتياط استحبابى آن است كه كيسه را تطهير كند ، و نيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد ، و احتياط واجب آن است كه اگر مشقّت ندارد ، براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد . مسأله 320 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند در